www.HadiTRPcom

محموله های ترافیکی

محموله هایی مشمول طرح ترافیک می شوند که از نظر حجمی و وزنی بزرگتر از حد استاندارد باشند .

طول کل : بیشتر از 50/16 متر
عرض محموله : بیشتر از 60/2 متر
ارتفاع کل از کف زمین تا انتهای بار : 50/4
معمولاً برای حمل محموله هایی که حجمشان بسیار بزرگتر از حد استاندارد باشد از خودروهای سواری برای اسکورت کشنده در نظر گرفته می شود .

کامیون اطاقدار 6 چرخ

• این نوع کامیون برای جابجا کردن محموله هایی با حجم و وزنی بزرگتر از خاور 911 استفاده می شود.
• طول اطاق خودرو : 80/5 ای 6 متر
• عرض اطاق خودرو : 20/2 متر
• ظرفیت وزنی خودرو : تا سقف 10 تن
• توجه داشته باشید که محموله مورد نظر شما باید حدود 2 سانتی متر از دیواره های اطاق خودرو کوچکتر باشد.

کامیون اطاقدار 10 چرخ

• این نوع کامیون برای جابجا کردن محموله هایی با حجم و وزنی بزرگتر از ظرفیت کامیون اطاقدار 6 چرخ استفاده می شود.
• طول اطاق خودرو : 80/6 الی 7 متر
• عرض اطاق خودرو : 25/2 متر
• ظرفیت وزنی خودرو : تا سقف 15 تن
• توجه داشته باشید که محموله مورد نظر شما باید حدود 2 سانتی متر از دیواره های اطاق خودرو کوچکتر باشد.

بغلدار چادری

این دستگاه همانطور که از اسمش پیداست برای حمل محموله های ترانزیتی (بسته بندی شده) و محموله هایی که حجم بالایی ندارند به کار می رود. (برخلاف تریلی کفی)

• ابعاد و ظرفیتها :
• طول : 12 ال 60/13 متر
• عرض : 50/2 متر
• ارتفاع از سطح زمین تا سر چادر : 60/2 تا 85/2 متر
• ظرفیت حمل بار : 22 تن

جامبو

• البته ترانزیت های دیگری هم استفاده می شوند که جامبو نام دارند .
• جامبوها بزرگترین ترانزیت ها هستند .
• طول بارگیر آنها کمتر از 60/13 متر نیست .

کمرشکن ها

کمرشکن ها توانایی حمل بار بیشتری نسبت به تریلی ها دارند و به همین دلیل معمولاً برای حمل محموله های حجیم و سنگین استفاده می شود (ترافیکی) .

ما ابعاد و ظرفیت آنها را در اختیار شما قرار داده ایم .

کمرشکن 2 محور با محورهای کشنده جمعاً 5 محور

• وزن کل کشنده و دنباله : 16 تن
• ظرفیت حمل : 24 تن
• جمع وزن کشنده با بار : 40 تن
• طول بار خور (کف) : 8 الی 9 متر
• طول کل (کشنده و دنباله) : 5/16 متر
• عرض : 60/2 متر

کمرشکن 4 محور :

• وزن کل کشنده و کف : 24 تن
• ظرفیت حمل : 38 تن
• جمع وزن کشنده با بار : 62 تن
• طول بار خور (کف) : 11 الی 12 متر
• طول کل (کشنده و دنباله) : 20 متر
• عرض : 3 متر

کمرشکن 11 محور:

• به این دستگاه قبل از دنباله 4 محور قطعه ای بنام دالی وصل می شود که 4 محور دارد .
• کشنده (3 محور) + دالی (4 محور) + دنباله (4 محور) = 11 محور
• وزن دالی : 10 الی 12 تن
• وزن کل (کشنده و دالی و دنباله) : 41 تن
• ظرفیت حمل : 55 تن
• جمع وزن کل با بار : 96 تن
• طول بار خور (کف) : 11 الی 12 متر
• عرض : 3 متر
• طول کل (کشنده و دنباله و دالی) : بیشتر از 22 متر

تریلی کفی

• این دستگاه ها برای حمل محموله هایی که نیاز به بسته بندی ندارند یا بارگیری آنها با جرثقیل صورت می گیرد و یا حجم زیادی دارند (ترافیکی) به کار می روند
• ابعاد و ظرفیتها :
• طول کف : 10 الی 60/13 متر
• عرض : 40/2 الی 50/2 متر
• ارتفاع از سطح زمین : 40/1 الی 50/2 متر
• ظرفیت کل : تا سقف 40 تن

تریلی بغلدار

این دستگاه تقریباً مثل کامیونهای اطاقدار می باشد ، ولی ظرفیت وزنی و حجمی بیشتری نسبت به آنها دارد . توجه داشته باشید که درب های بغل آن همگی باز می شوند (برای بارگیری و تخلیه آسانتر)

• ابعاد و ظرفیتها :
• طول دنباله (کف) : 12 الی 60/13 متر
• عرض : 40/2 الی 50/2 متر
• ارتفاع از سطح زمین : 40/1 الی 50/1
• ارتفاع دیواره ها : 80 الی 120 سانتی متر
• ظرفیت کل : 40 تن

کامیونهای جدید ماک

در این مطلب نگاهی مختصر داریم به کامیونهای جدید ماک در کلاسهای سنگین و نیمه سنگین. ماک در حال حاضر چندین دهه است که در ایران فروش نداشته است و این باعث شده با وجود علاقه اکثر ایرانی ها به این نشان آشنایی چندانی با کامیونهای جدید ماک نداشته باشیم.

در کامیونهای ماک جدید از موتورهایی با نام MP( Mack Power) استفاده میشود و که برای کاربری های مورد نظر از کلاسهای MP7 و MP8 ­و نهایتاً موتورهای قدرتمند MP10 استفاده میکنند. این موتورها استانداردهای آلایندگی EPA آمریکایی را پوشش میدهند. موتورهای MP8 با 13 لیتر حجم قدرتهایی از 415 اسب بخار تا 485 اسب بخار را پوشش میدهند و موتورهای 11 لیتری MP7 قدرتهایی از 325 تا 405 اسب بخار را شامل میشوند. موتورهای MP10 با 16 لیتر حجم قدرتهایی مابین 515 تا 605 اسب بخار را شامل میشود. در کامیونهای ماک جدید از مجموعه متنوعی از گیربکسهای ساخت Allison, Eaton و گیربکسهای اختصاصی ماک با نام Maxitorque استفاده میکنند و بر اساس نیاز خریدار میتوان گزینه های متعددی را انتخاب کرد. در سطح رفاهی هم ماک با کابین های بزرگ، خشن و دماغ دار خود تمام نیازهای یک راننده را برطرف میکند.

در کلاس نیمه سنگین ماک کامیونهای گرانیت Granite را به صورت کشنده و باری عرضه کرده است که برای کمپرسی، میکسر، مصارف نظامی و بسیاری مصارف دیگر قابل استفاده است . این کامیون از موتورهای کلاس MP7 و MP8 براساس نیاز مشتری استفاده میکند.

کامیون از آغاز تا به امروز

از گذشته های دور که انسان مجبور به حمل ملزومات زندگی خود بود باربری آغاز شد و در طی قرنها دچار دگرگونیها و پیشرفتهای بسیاری گشت.قدرت تفکر بشر باعث شد هر روز به فکر راه و چاره ای در جهت سهولت حمل بار باشد.یکی از مهمترین ابتکارات بشر گاری ها بودند و بشر توانست با استفاده از حیوانات قدم بزرگی در جهت حمل سنگین تر و سریعتر بار بردارد از همان روز های آغازین سرعت کیفیت و سهولت حمل موضوعاتی بود که ذهن بشر را به خود مشغول داشت.کم کم راهها و کاروانسراها به وجود آمدند و این چرخه حمل و نقل بود که شغلهای بسیاری را در کنار خود به وجود آورد مثل راهداری/امنیت راهها و...

با گذشت زمان و کسب تجارب جدید و قرار گرفتن در موقعیت های متفاوت بشر طرحهائی برای افزایش ظرفیت بارگیری به روی کاغذ(که نمیدانم قبل از کاغذ چی بوده)آورد افزایش تعداد حیوانها برای افزایش توان و طراحی گاریهای مدرن تر.

این حیوانها معمولا بر اساس شرایط اقلیمی و توانائی های ذاتی خودشان انتخاب می شدند مثلا در کویر از شتر استفاده میشود و در کوهستانها از الاغ و قاطرهای خستگی ناپذیر.

تا اینکه اولین ماشین ها اختراع شد--- اختراع ماشین خود از طراحی چرخ های مختلف شروع شد.تاریخ اختراع اولین موتورها همیشه مورد مناقشه مورخان و مهندسان میکانیک بوده است اما نقطه عطف آن طراحی بهینه موتور بخار توسط جیمز وات بود حال اینان بودند که جور حمل بارهای بسیار سنگین تر را میکشیدند و حیوانات به مرور نقش خود را از دست دادند.اولین بارکش ها چیزی شبیه وانتها بودند.لوکوموتیوها و کشتیها هم وظایف مشابهی داشتند.با اختراع ماشین اینبار معیارهای طراحی دچار تغییرات شد حال دیگر میبایست قدرت دوام سرعت و...مدنظر قرار میگرفت و هر چه جلوتر که میرویم این معیارها تغییر میکند امروزه معیار سوخت ارزان با آلایندگی پائین و حتی صفر در عین حال پرقدرت و نیازهای مشتریان در طراحی محصول مد نظر قرار می گیرد.بعد از جیمز وات موتور درون سوز چهار زمانه توسط نیکولاس اتودر1876 طراحی شد . موتور چهار زمانه برای اولین بار توسط توسط کارل بنز برای اتومبیل به کار گرفته شد.(طراحی شد)این موتور با سوخت بنزین کار میکرد آنچه در تاریخ آمده است مدعای این مطلب است که تا قبل از جنگ جهانی دوم همه کامیونها دارای موتورهای بنزینی بودند.البته رودولف دیزل آلمانی موتور دیزل رادر1893 طراحی کرده بود اما تا سال 1924که کمپانی مان کامیونی را با موتور دیزل عرضه کرد به این موتور توجه زیادی نشد(در این زمینه مقاله کاملی ارائه میدهم)واین گامی بود در جهت حمل بارهای سنگین تر.اولین کامیونها محصول کمپانیهای مشهور آمریکائی واروپائی بود مثل شورولت، دوج، ماک، و ازمیان اروپائیها مرسدس بنز و مان بود.سال 1900میلادی را میتوان سال شکل گیری بزرگان این عرصه دانست.

در 1900کامیون سازی ماک در آمریکای شمالی ،مان و اسکانیا در اروپای غربی (بخش کامیون سازی آنها).در ادامه مسیر نوآوری در تولیدات موتورهای دیزل که دارای گشتاور بیشتری نسبت به موتورهای بنزینی بودند و بار بیشتری را حمل میکردند موتورهای بنزینی را به طور کامل خانه نشین کردند و به مرور زمان کامیونها با شاسی های بزرگتر و موتورهای قدرتمند تر آمدند،به طوری که امروزه کشنده ها قادر هستند تا مرز 1000تن بار جابه جا کنند..موتورهای دیزل قدیمی دارای آلودگی زیاد و صدای زیادی بودند به همین دلیل در خودرو سواری از آن استفاده نشد اما امروزه موتورهای دیزل دارای مصرفی پائین آلودگی کمتر از بنزین و مهمتر از همه قیمت ارزان سوخت هستند به طوری که کمپانیهای بزرگ در رنج موتورهای خود دارای چند مدل دیزل هستند اما در ایران هنوز به این موضوع اهمیت داده نمیشود.اولین کامیونها چیزی در اندازه وانت های امروزی بودند که دارای موتورهای با قدرت زیر 50اسب کار میکردند وحتی پائین تر .گوتلیپ دایملر،کارل بنز،برادران ماک،شرکت مان و اسکانیا از اولین کسان و شرکتهائی بودند که به کار تولید اتوبوس و کامیون اشتغال داشتند. در زیر برخی اتفاقات مهم را مرور میکنیم.

موتور بخار توسط Thomas Savery که یک مهندس در ارتش بریتانیا بوددر 1698طراحی شد.مدتی بعد Thomas Newcomen و جیمز وات معروف موتور بخار را تغییراتی دادند.موتور بخار برای کشتی،قطار،انومبیل و کامیون،چاه آب و... مورد استفاده قرار میگرفت.

در۱۸۴۶ Robert William Thomson تایر بادی را اختراع کرد و در 1889دانلوپ رسما آنرا مورد استفاده قرار داد.در 1946میشلن تایر رادیال را معرفی کرد.

کمپانی ترمز بادی WABCO توسط George Westinghouse در تاریخ1869میلادی تاسیس شد دفتر مرکزی این شرکت در بروکسل بلژیک قرار دارد.

1876میلادی موتور جهار زمانه بنزینی توسط نیکولاس اتو اختراع شد.این موتور برای موتور سیکلت طراحی­ شده بود.

1893میلادی موتور دیزل توسط رودولف دیزل اختراع شد.

موتور چهارزمانه بنزینی برای اتومبیل توسط کارل بنزاختراع شد در 1895میلادی و سه سال بعد دایملر هم موتوری را طراحی کرد.

1900میلادی کمپانی برادران ماک توسط john Mack در ایالات متحده تاسیس شد.

1926 کمپانی Daimler-Motoren-Gesellschaft که به اختصار DMG نامیده میشود(موسس گوتلیپ دایملر) با کمپانی Benz & Cie(موسس کارل بنز) ادغام شد و نام دایملربنز به وجود آمد.نام محصولات آنها مرسدس بنز است.قبل از آن کارل بنز از 1871وگوتلیپ دایملر از1890به صورت انفرادی محصول تولید می کرده اند.

واما ایران .ایرانی ها هم از بدو تولید کامیون روی به استفاده از آن آوردند ورود کامیون به ایران بیشتر دستخوش معادلات سیاسی بود و بیشتر شاهد ورود کامیونهای آمریکائی بودیم.کامیون های بنز و بوزینگ و...هم از اروپا وارد می شد اما نقاط قوت کامیونهای آمریکائی کفه ترازو را به سمت آمریکائیها به خصوص بولداگهای ماک سنگین تر می کرد.شورولت- دوج- جمس- وایت و ماک از نامهای معروف بودند.جنگ های جهانی هم باعث میشد ورود کامیون به ایران سرعت بیشتری به خود بگیرد خصوصا جنگ جهانی دوم که نیروهای متفقین برای کمک به روسیه از خاک ایران استفاده میکردند و بسیاری از کامیونها این چنین بود که به دست ایرانیها افتادشرکت ها و کارگاه هائی هم برای تولید و تعمیر به وجود آمدند شرکت خاور که به مونتاژ و عرضه کامیونهای مرسدس بنز اشتغال داشت و توسط مرحوم صمد(فریدون) سودآور تاسیس شد.کامیون ماک برای اولین بار شرکت ایران کاوه (سایپا دیزل)را برای عرضه محصولات خود انتخاب کرد.ایران کاوه توسط اصغر قندچی تاسیس شد.اتاق و گلگیر سازان متفرقه ای هم به دلیل نبود امکانات کافی برای مونتاژ زیاد به وجود آمدند. نام های خاور و بخش اتوبوس سازی ایران ناسیونال(ایران خودرو) بعدها ادغام شدند و ایران خودرو دیزل به وجود آمد.

وهر روز که می گذشت بشر ابداعات بیشتری را معرفی میکرد.قوانین رانندگی به وجود آمد.کمپانیهای بیشتری تاسیس شدند مثل ولوو،رنو،پیتر بلت،داف و...

ایمنی اتومبیل توسعه بسیاری پیدا کرد راهها ی صعب العبور امروزه در چند ساعت طی می شوند و چرخ حمل بار تا کنون می چرخد..اما نکته تاسف برانگیز مسئله در همین دوران اتفاق افتاد و آن اینکه هیچ گاه سنگ بنای نظام آموزشی این کار در ایران زده نشد و حتی امروزه هم کسی به اینکه رانندگی تجاری یک تخصص است و نیاز به دوره تحصیلی دارد فکر نمیکند.

در پایان اتفاقات حاشیه ای حمل و نقل است اینکه در کنار آن چه شغلها و درآمدهائی به وجود آمد .متاسفانه در ایران ما خیلی کم به آن توجه میشود و حمل و نقل را صرفا حرکت یک وسیله نقلیه از مبدائی به مقصدی می پندارند.اگر میخواهیم در چرخه حمل و نقل امروزی درآمدی داشته باشیم باید به مولفه های آن توجه کنیم آموزش،سیستم شرکت محور،خدمات پس از فروش عالی،مشتری مداری فوق العاده،کیفبت،سرعت و... امروزه نقش اساسی بازی میکنند .حفط میراث حمل و نقل از دیگر موضوعاتی است که در ایران جائی ندارد.در حال حاضر شما اگر یک اطلاعات کوچک هم نیاز داشته باشید منبع خاصی وجود ندارد(از طریق اینترنت نتوانستم اطلاعاتی در مورد کارخانه خاور و ایران کاوه بدست بیاورم) . کامیونها در طرحهائی مثل خودروهای فرسوده جمع آوری میشود وهیچ تلاشی برای بازسازی و نگهداری کامیونها مکیشود به طوری که اثری از بولداگهای ایرانی نیست.مدیریت حمل و نقل هم دست کمی از این موضوعات ندارد دنیای مدرن به خوبی دریافته که برای توسعه کیفیت حمل و نقل سیستم شرکت محوری را مورد استفاده قرار دهد اما در ایران با وجود اینهمه نشانه ضعف و ضرر باز هم همان شیوه های قدیمی و خاک خورده عهد عتیق مورد استفاده قرار میگیرد راننده ها برای خود کار میکنند. شرکتهای حمل و نقل عملا از وظایف خود خارج شده اند و فقط بارنامه صادر میکنند و دست آخر کامیونها نصف کارکرد مفید خود را ندارند.و هرجا یک ضرر به بار مینشیند تمام کاسه کوزه ها سر راننده ها خراب میشود.بله از ماست که برماست زمانی که اتحاد را فراموش کرده ایم و فقط به فکر خود هستیم این مشکلات پدید می آید. اما اگر یک انجمن یا اتحادیه مقتدر داشتیم مسلما این همه مشکل نداشتیم.بهر حال هیچ وقت دیر نیست و برای شروع باید از خود شروع کنیم. در پست های بعدی بیشتر بحث میکنیم.

منابع:

1- دانشنامه ویکی پدیا

2- وبسایت کامیون سازی ماک

۳- وبسایت about.com

4- وبسایت گروه wabco

مطالبی در باره ی بوژی و تاریخچه

بوژی در اصل یک کلمه فرانسوی است . در لغت به معنای محور است و بوژی ها بر خلاف ظاهر سخت و خشن و خشکی که دارند به راحتی توسط فشار روغن هیدرولیک بر روی انها اعمال کنترل می شود.

بسته به وزن محموله تعداد این محور ها می تواند کم یا زیاد شود . یعنی هرچه بار سنگین تر شود تعداد محور ها بیشتر می شود و طبیعتا تعداد کشنده های ان بیشتر خواهد بود . حمل بار توسط بوژی ها شرایط خواصی را می طلبد . از راه و جاده گرفته تا مسائل ترافیکی و تجارب رانندگان.

جالب است بدانید که حد اکثر سرعت یک بوژی و کشنده ان به همراه محموله چیزی کمتر از 30 کیلو متر بر ساعت است . در بعضی مواقع کار به حدی حساس است که راننده بوژی مجبور می شود با 5 کیلو متر بر ساعت حرکت کند .

حرکت یک بوژی مستلزم صورت گرفتن هماهنگی های خاص با پلیس راه کشور و سازمان راه داری و در بعضی مواقع وزارت نفت و نیرو است . بوژی ها فقط و فقط از 6 صبح تا 6 عصر مجاز به حرکت هستند و در شب و روز های تعطیل حق تردد در جاده ها را ندارند .

این دستگاه ها همیشه باید با دو اسکورت در عقب و جلوی محموله حرکت کنند .در بعضی و در بسیاری از جاده های کشور و همچنین پل هایی که توانایی حمل وزن و بار ان را ندارند ، شرکت های حمل و نقل خود موظفند راه های فرعی جهت عبور مجموعه بوژی و کشنده ها بسازند ، که خود این امر هزینه های سر سام آوری را به دنبال دارد.

  طبق تحقیقات صنعت بوژی از سال 1968 میلادی (1347 شمسی) توسط چند شرکت ایرانی وارد ایران شده است . مسلما از آن زمان تا کنون هم طراحی بوژی ها تغییر کرده است و هم تناژ بار ها و محموله ها بالا رفته است . از این رو می توان گفت صنعت بوژیرانی یک صنعت است .

بزرگترین مشکل صنعت بوژی رانی اخذ عوارض بی حساب و کتابی است که توسط شهر داری ها و بخشداری ها و در بعضی موا قع توسط افراد محلی به بهانه عبور بار سنگین در مناطق مختلف گرفته می شود .

بوژی ها برای حمل بار های 96 تن به بالا استفاده می شوند .

• ارتفاع از سطح زمین : 1.70 متر
• تعداد چرخ در هر محور : 8 چرخ
• کشنده ها معمولا 10چرخ دارند ، بجز خودرو های جدید مان که 12 چرخ دارند .

(توجه داشته باشید که این خودرو برای عبور و مرور بدون بار در جاده ها هم نیاز به صدور بارنامه ترافیکی و اسکورت دارد)

مرسدس 3850 تیتان

بوژی‌کش‌ها در صنعت حمل و نقل به جهت حمل مهمترین محموله‌های کارخانجات صنعتی از جایگاه ویژه‌ای برخوردار می‌باشند. بوژی‌کش خود دارای یک موتور جداگانه است که بوسیله آن ارتفاع محور‌ها، کنترل جک هیدرولیک محور‌ها جهت تعویض چرخ‌ها و نحوه فرمان‌گیری بوژی انجام می‌شود، برای هدایت بوژی همیشه یک نفر متخصص و وارد به این کار همراه بوژی‌کش است که هدایت بوژی را بوسیله یک صفحه گردون بر عهده دارد که توسط میلشاه فرمان به میل فرمان و از آنجا به میل‌فرمان‌های کوتاه و جداگانه که به هر یک از محور‌ها وصل می‌شود، بوژی بوسیله یک پیشانی به مال‌بند و مال بند به جا مال بند در عقب کشنده بوژی کش متصل می‌شود. لاستیک‌های بوژی‌کش‌ها معمولاً سایز 805/R15 است که هر محور دارای هشت عدد لاستیک می‌باشد که در صورت پنچری هر کدام از لاستیک‌ها بوسیله جک هیدرولیک آن محور, تعویض لاستیک انجام می‌پذیرد.

بد نیست بدانید که وزن هر بوژی کش بسته به وزن باری که حمل می‌کند به تنهایی تا حدود 30 تن نیز می‌رسد, محور‌های بوژی نیز هر کدام تا 5/13 تن تحمل بار دارند که با احتساب وزن خود محور‌های آن، مجموع وزن یک محور بوژی به 15 تن می‌رسد.

بوژی‌کش‌ها برای تردد در جاده نیاز به خودروهای ایمنی دارند و از شش محور به بالا به دو اسکورت و کمتر از شش محور تنها به یک اسکورت نیاز دارند و تنها مجاز به رانندگی در روز آن هم در مسیر‌های مشخص شده می ‌باشند. کشنده‌های بوژی‌کش برای سوخت گیری ابتدا باید کشنده را از بوژی جدا کرده و بعد با اسب خالی یا همان کشنده تنها، برای سوخت‌گیری به جایگاههای عرضه نفت گاز مراجعه نمایند که به لحاظ زمانی مشکلاتی را برای آنها به همراه دارد

. مشکل‌ترین مکان برای عبور بوژی‌‌کش‌ها کنار گذر ( ایپاس ) و عبور از روی رودخانه‌ها است که نیاز به دقت و مهارت زیادی دارد. از معروف‌ترین بوژی‌های مورد استفاده در کشور که در دنیا نیز از سازندگان معروف بوژی هستند می‌توان به بوژی گلدهوفر، نیکولاس و شویلر اشاره کرد

 کشنده ماک DM800 معروفترین  بوژی کش کشور محسوب می شود اما در کنار این بولداگ بارکش یک بوژي كش دیگر نيز هست که در صنعت حمل و نقل کشور جايگاه ‌ و اعتبار خاصی دارد.

این کشنده کمیاب، کشنده مرسدس بنز 3850 تیتان است، موتور OM 423 LA، 15.9 لیتری سوپرشارژردار این کشنده با قدرت 500 اسب بخار قابلیت حمل بار تا 400 تن را دارد ولي در حالت تراكتور براي اين كشنده سقف 250 تن را تعيين كرده‌اند. این کشنده که مدل اواخر سال 1983 است دارای کابین خواب، بخاری و فاقد کولر بوده ولی 5 دستگاهی که مدل سال 1993 هستند ده سیلندر بوده و دارای کولر سقفی می‌باشند. ( یک گونه خاص دوازده سیلندر شاسی سیاه بنام Z4053 نیز در کشور وجود دارد که دارای کولر سقفی نیز می باشد ).

برای این کشنده از یک جعبه دنده 8 سرعته معروف به جعبه دنده‌های مایلری استفاده شده که یک کمک دستی نیز برای آن در نظر گرفته شده است.

ضمن اینکه این کشنده دارای یک کمک خودکار است که در مواقع لزوم و بیشتر در سینه‌کش‌ها و هنگامی که موتور اصلی با کاهش قدرت مواجه می‌شود با درگیر کردن کلاچ وارد عمل شده و قدرت کشنده را چند برابر می‌سازد و توربین پشت اتاق نیز وظیفه خنک‌کنندگی موتور را بر عهده دارد ( بطور خودکار با عبور دمای موتور از 85 درجه سانتیگراد فعال می شود ). بر روی شاسی قرمز رنگ این کشنده یک کابین سر بسته با دو پنجره کناری به منظور استراحت همراهان بوژی‌کش تعبیه شده است. از دیگر مشخصه های این کشنده می توان به ارتفاع زیاد موتور از کف، گارد بزرگ جلو اتاق، آفتابگیر بیرونی و باک 500 لیتری اشاره کرد. وزن این کشنده در حدود 10 تن و به مانند دیگر بوژی‌کش‌ها تا 30 تن قابل افزایش است. مرسدس ‌بنز 3850 تیتان تنها مجاز به حداكثر سرعت 30 كيلومتر در ساعت مي‌باشد اما در اينكه اين بوژي كش با بار 125 تن نيز در جاده كفي مي‌تواند به صد كيلومتر سرعت برسد شك نكنيد!
 

مرسدس‌های تیتان به جهت دارا بودن امکانات رفاهی مناسب، دوام و کیفیت ساخت عالی و همچنین توان کشش فوق‌العاده زیادشان را باید ستاره بوژی‌کش‌ها و از اسطوره‌های تاریخ صنعت حمل و نقل کشور به شمار آورد. برای درک بیشتر از توان مرسدس‌های تیتان به حمل محموله 880 تنی از بندرعباس به مقصد یکی از کارخانجات شمال کشور اشاره می‌کنم که با وزن خود بوژی در مجموع 1100 تن بار را جابه‌جا نمود و بايد اينطور بيان كرد كه مرسدس های تیتان کشنده هایی هستند که محدودیتی در زمینه تناژ ندارند! و به گفته آقای ایرانپور از صاحبان مرسدس‌های تیتان، این کشنده آبروی صنعت حمل و نقل سنگین کشور است و تنها مشکلی که دارد کمبود و گرانی قطعات آنها است. متاسفانه با توجه به همزمانی تهیه مقاله با زمان حرکت کشنده مرسدس تیتان، امکان بررسی بیشتر این کشنده میسر نشد.